گرایشهای ایمنی صنعتی و تكنولوژی صنعتی دارای چه قابلیتهایی می‌باشند ؟

در گام پیشین ، دو گرایش اصلی مهندسی صنایع را شناختیم ؛ اینك به سراغ دو گرایش دیگر می‌رویم كه اگرچه در جایگاه توجه پایینتری در قیاس با تولید صنعتی و برنامه‌ریزی و تحلیل سیستمها قرار دارند اما خود از جمله رشته‌های كاربردی صنعت و خدمات به‌شمار می‌آیند و چه‌بسا كاركردهایی داشته باشند كه سایر رشته‌های فنی و مهندسی از آنها بی‌بهره‌ا‌ند . با تكنولوژی صنعتی آغاز می‌كنیم :

در تعریف تكنولوژی صنعتی می‌توان گفت : فن به‌كارگیری مهارتهای اجرایی و ذكاوتهای فنی در جهت طراحی تجهیزات و تسهیلات مورد استفاده در بخش تولید و خدمات و تعیین تدابیر لازم برای ساخت‌وساز‌ آنان می‌باشد . (بهینه‌سازی در ساخت‌وساز)

تكنولوژی صنعتی گرایشیست با بینشی‌ فنی‌تر از دو گرایش تولید صنعتی و برنامه‌ریزی و تحلیل سیستمها كه مشابه كارشناسی ساخت و تولید در مهندسی مكانیك بوده اما مجهز به توانایی بهینه‌سازی ، آگاه به مسائل بهینه‌سازی ساخت و ساز فرآورده‌های صنعتی و نیز نگهداشت و راه‌اندازی فنی واحد‌های اجرایی می‌باشد . دارای توانایی انتقال و مدیریت تكنولوژیست و نیز حفظ و حراست از آن كه به مدد امكانات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری در جهت حفظ و نگهداری نظام فنی و اجرایی گام بر می‌دارد ؛ با مدیریت تكنولوژیهای در دسترس یا مواردی كه در قالب انتقال تكنولوژی دادوستد می‌شوند ، در جهت افزودن كمیت و كیفیت فرآورده‌ها و نیز بهره‌برداری اثربخش از امكانات در دسترس ، اقدامات موثری انجام می‌دهد . با استفاده از تجهیزات كامپیوتری و مدارهای منطقی قادر است طیف وسیعی از خواسته‌‌های اجرایی بشر را كه به دلیل محدودیت‌های انسانی به سهولت قابل تحقق نمی‌باشند ، عینیت ‌بخشد . مباحث اجرایی و مهارتی ساخت و تولید فرآورده‌های صنعتی ، طراحی قالب ، قیدوبست‌های صنعتی ، عملیات حرارتی و مباحث انتقال تكنولوژی را می‌توان در زمره دیگر زمینه‌های تخصصی این گرایش ذكر نمود . كارشناس تكنولوژی صنعتی از مرحله طراحی یك ایده و نمونه‌سازی آن گرفته تا مرحله ساخت و تدارك امكانات تولید ، همین‌طور مدیریت مراحل اجرایی ، توان خدمت‌رسانی دارد ؛ علاوه بر آن ،  ضایعات و عوامل بروز آنها را شناسایی كرده و  تاثیرات گوناگونی كه برجای می‌گذارند را ، مورد سنجش و ارزیابی قرار می‌دهد .

حال به سراغ ایمنی صنعتی می‌رویم :

در تعریف ایمنی صنعتی می‌توان گفت : فن به‌كارگیری تدابیر ویژه مهندسی در جهت ایمن‌سازی نظامهای گوناگون كاری در مواجهه با گونه‌های مختلف ریسك رودرروی آنان می‌باشد . (بهینه‌سازی در ایمن‌سازی) 

گرایش ایمنی صنعتی تلفیقی از سه رشته بهداشت حرفه‌ای ،‌ مدیریت صنعتی و مهندسی صنایع ( جهت‌گیری عمده به سوی مهندسی صنایع است ) با رویكرد بهساز و پیشگیرانه و در عین حال مهندسی ، در جوار متخصصین بهداشت حرفه‌ای كه با دید پزشكی بیشتری به دنیای كار می‌نگرند ، تلاش در ایجاد نظام‌های شناخت خطرات و محدود‌سازی عملكرد‌های غیرایمن در محیطهای كاری داشته ، روش‌ها ، برنامه‌ها و فرآیندهایی برای كنترل و ارزیابی خطرات پی گرفته و تلاش در ایجاد فضایی سالم برای نجات حركت‌های بهره‌ور دارد . این گرایش مهندسی صنایع ضمن تسلط بر آگاهیهای عمومی مهندسی صنایع به ویژه در راستای تطبیق دادن  كار با توانایی‌های انسانی در زمینه‌هایی همچون مهندسی فاكتورهای انسانی ، عوامل فیزیكی و شیمیایی زیان‌آور محیط كار ، حفاظت صنعتی و اصول مدیریت ایمنی ، دارای تبحر و تخصص است . طراحی نظام‌هایی كه بتوانند از آسیب رساندن به انسانها ، امكانات و تجهیزات پیشگیری كرده ، حركت ملایم و روان اجرا را تضمین نماید ، بخشی از توانایی‌های اجرایی این متخصصین به شمار می‌رود .

مکانیک سیالات ، جمع‌آوری و دفع فاضلابهای صنعتی ، مهندسی احتراق ، گازرسانی ، اعلام و اطفا حریق ، ایمنی در برق  ، سم‌شناسی صنعتی  ، ایمنی ساختمان و معدن ، ارگونومی ، تهویه صنعتی ، دیگها و ظروف تحت‌فشار ، روشهای تولید (2 & 1) ، ایمنی در کشاورزی ، روانشناسی صنعتی ، عوامل شیمیایی محیط کار ، اصول بهداشت محیط ، بیماریهای شغلی ، حفاظت صنعتی ، ایمنی بالابرها ، تحقیق در عملیات ، ترمودینامیک و انتقال حرارت ، عوامل فیزیکی محیط کار ، اصول مدیریت ایمنی ،  ارزیابی کار و زمان و طرح ریزی واحد های صنعتی از جمله دروس اصلی و تخصصی پراهمیت این گرایش به شمار می‌آیند .

پس از شناخت گرایشهای مقطع كارشناسی ، در گام آتی ، گرایشهای كارشناسی ارشد را بیشتر خواهیم شناخت ...

پیغام بگذارید                                                                                                            لینک ثابت